Co to jest opryszczka?

Opryszczka (med. opryszczka zwykła) jest jedną z najczęściej występujących chorób wirusowych skóry i śluzówki. Za jej występowanie odpowiedzialny jest wirus o nazwie Herpes simplex (HSV), którego typ 1 - labialis wywołuje opryszczkę wargi i twarzy, a typ 2 - genitalis wywołuje opryszczkę narządów płciowych i okolic odbytu.
W opryszczce typu 1 wykwity umiejscawiają się w okolicy ust lub na twarzy oraz na błonach śluzowych jamy ustnej. Niekiedy może dojść do zakażenia rogówki oka i upośledzenia wzroku.
Opryszczka typu 2 umiejscawia się u mężczyzn w okolicach żołędzi i napletka, a u kobiet na wargach sromowych i w okolicach odbytu.
Niestety, wirus opryszczki gdy raz wniknie do organizmu, pozostaje w nim na zawsze.
Według ostatnich badań naukowych opryszczka to bardzo popularne schorzenie. Przypuszcza się, że zakażenie opryszczką HSV typu 1 dotyczy ponad 70% populacji ludzkiej a ilość zakażonych HSV typ 2 dochodzi do 50% populacji.

Rodzaje opryszczki.

• Herpes simplex typ 1 (HSV 1, labialis) powoduje zmiany na granicy błon śluzowych i skóry, wargach, twarzy, a nawet tułowiu i kończynach, rzadziej na narządach płciowych,
• Herpes simplex typ 2 (HSV 2, genitalis) wywołuje zmiany w obrębie narządów płciowych, odbytu i pośladków. Ten typ wirusa ma znaczenie jako kancerogen w nowotworach narządów płciowych i powiązany jest z zakażeniem wirusem brodawczaka,
• Herpes simplex typ 8 (HSV 8) towarzyszący zmianom skórnym w mięsaku Kaposiego,
• Herpes simplex typ 7 (HSV 7) czynnik etiologiczny pityriasis rosea (łupież różowy)

W jaki sposób wirus HSV dostaje się do organizmu i kiedy się uaktywnia?

• Zakażenie wirusem Herpes simplex może być pierwotne lub wtórne.
• Zakażenie pierwotne dotyczy głównie noworodków, u których może przyjąć formę schorzenia zagrażającego życiu.
• Zakażenie wtórne dotyczy dorosłej części populacji ludzkiej i utrzymuje się z reguły przez całe życie w postaci utajonej.

Wirusy Herpes simplex typ 1 i 2 są przenoszone drogą kropelkową poprzez dotyk lub kontakt seksualny. Wirusy wnikają do organizmu gospodarza poprzez uszkodzoną śluzówkę jamy ustnej lub skórę twarzy (Herpes labialis) oraz błony śluzowe lub skórę narządów płciowych i okolic odbytu (Herpes genitalis).
Zakażenie wirusem może być bezobjawowe lub objawowe, często połączone z komplikacjami takimi jak podwyższona temperatura ciała, powiększenie węzłów chłonnych, rozległe i głębokie zmiany skórne. Po ustąpieniu objawów zakażenie przechodzi w okres utajenia.
W zależności od upośledzenia odporności immunologicznej organizmu dochodzi do nawrotów zakażenia opryszczką w postaci zmian takich jak trudno gojące się pęcherzyki, stan zapalny, obrzęk, ból i świąd.
U osoby zakażonej wirusem HSV, opryszczka uaktywnia się w wyniku: chorób przebiegających z gorączką, chorób zakaźnych, gwałtownego przegrzania (w tym nasłonecznienia) lub oziębienia organizmu, szoku alergicznego, silnego stresu a u kobiet nawet w okresie menstruacji.

Infekcjom nawrotowym towarzyszą często powikłania w postaci wtórnych okołoopryszczkowych zakażeń bakteryjnych.

Co się dzieje z wirusem HSV w organizmie?

Po wtargnięciu do organizmu wirus ulega replikacji (namnożeniu) w miejscu inokulacji oraz w regionalnych węzłach chłonnych, po czym zagnieżdża się w zwojach nerwowych.
W węzłach chłonnych dochodzi do rozwoju odpowiedzi immunologicznej organizmu wobec wirusa w postaci swoistych przeciwciał jak limfocyty T cytotoksyczne. Objawy choroby mają charakter nawrotowy i nawet wysokie miano tych przeciwciał nie chroni organizmu przed ponownym rozwojem infekcji. W fazach nawrotowych choroby wirus uaktywnia się w miejscach inokulacji, w komórkach nabłonka skóry lub śluzówki.

Objawy opryszczki

Pierwszymi objawami opryszczki jest lekkie mrowienie, ból, swędzenie, pieczenie lub zaczerwienienie w miejscu zakażenia. W tym przypadku zastosowany natychmiast ARGOL®VIRIN zapobiega wystąpieniu kolejnej fazy opryszczki w postaci pełnych objawów choroby.
W kolejnej fazie pojawiają się sączące się zmiany drobnopęcherzykowe głównie na granicy błon śluzowych i skóry wielkości kilku milimetrów, usadowione na podstawie rumieniowej, wykazujące tendencje do grupowania się. W okresie ich rozwijania, kiedy dochodzi do replikacji wirusa choroba jest silnie zakaźna - stężenie Herpes simplex w płynie sączącym się z pęcherzyków i w wydzielinach śluzówkowych jest w tej fazie 1000 razy większe, niż w okresach pomiędzy nawrotami. Wystarczy nawet krótki pocałunek, użycie tego samego naczynia, np. podczas picia z tego samego kubka, tej samej pomadki, lub kontakt seksualny, aby wirus przeniósł się do błony śluzowej drugiej osoby.
Po upływie paru dni pęcherzyki wypełniają się cieczą ropną, po czym tworzą się strupki. Choroba trwa zwykle 6 – 12 dni, ale ma tendencje do nawrotów w tych samych miejscach zakażenia.
Opryszczce towarzyszą z reguły wtórne zakażenia bakteryjne, które jeśli nie są leczone mogą powodować długo utrzymujące się stany zapalne w miejscu wykwitu, obrzęk, zaczerwienienie a nawet blizny.